Resultado Editorial "Sesle Kitap" em Ficção Histórica

Gerçek güç nedir? Liyakat ne işe yarar? Nasıl bütün insan olunur? Ahlaki zekâ ne için gerekli? Emek ve Erdem bize ne katar? Hak etmeden kazanırsak ne olur? Niçin, ne zaman ve nasıl sorumluluk almalıyız? Düşünmeye, sorgulamaya ve gerçeği aramaya yönelten felsefi hikâyeler anlattığı çocuk kitaplarıyla çok sevilen Anooshirvan Miandji bu kez gençler için yazdı. Bu kitabın sayfalarında, eşi ile birlikte yıllardır kitapların arasında yaşayan bir sahaf ile bir gencin sorgulayarak, araştırarak, adım adım gerçeği arayış yolculuğuna katılacak, her sayfada yeni sorularla yeni keşiflere tanık olacaksınız.

Mafyanın egemen olduğu yeraltı dünyasını Baba romanıyla efsaneleştiren Mario Puzo, okuyucuyu bu kez pırıltılı hayatlarla ünlü Las Vegas ve Hollywood’a götürüyor. Bakara ve yirmibir masaları, kumarhaneyi dolandıran krupiyeler, havalandırmadan gelen saf oksijenle ayakta kalan ihtiraslı kumarbazlar, ‘ökse’ kadınlar, ‘yaşlı kurt’ kumarhane müdürleri; film yapımcıları, Hollywood yıldızları, Beverly Hills hayatı... ve romanın ana karakteri ‘dejenere’ bir kumarbaz olan ‘Sihirbaz’ Merlyn. Puzo’nun güçlü kaleminden nefis bir roman.

Diktatörlükten kaçan yirminci yüzyıl aydınlarının sembolü olan Stefan Zweig, Mürebbiye adlı kısa romanında, yüksek tabakanın, kadınları cezalandıran ve erkekleri koruyan tutucu ahlak anlayışını çarpıcı bir öyküyle önümüze seriyor. On iki ve on üç yaşlarındaki iki kız çocuğunun istemeden tanık oldukları dram, algılayamadıkları ayrıntılar ve çok sevdikleri mürebbiyenin mutsuzluğu onları etkileyecek, aile büyüklerine karşı duygu ve davranışlarını değiştirecektir.

1975 Madaralı Roman Ödülü’ne layık görülen bu eser Abbas Sayar’ın üçüncü romanıdır. Romanda, eşeğiyle yük taşıyıcılığı yapan yaşlı Hüseyin Ağa’nın yeni karısı tarafından horlanması ve yaşama sevincini yitirmesi anlatılır. “Oğlan oynamış oyuna gitmiş, çoban oynamış koyuna gitmiş... 80 yaşındaki Hüseyin Ağa bağımın bekçisi oldu. Bağa gittiğim bir gün: Efendâ, haşavuzdan (haşa huzurdan) bana bir golik alsana... Bu dağ yerinde ne gereği var, ne yapacaksın merkebi? dedim. Ne yapacaksın olur mu efendâ! Ne yapacaksın olur mu! Heç yoksa adama can şenliği olur.

Araştırma inceleme, oyun ve senaryo yazarı Turgut Özakman'ın ilk romanı Korkma İnsancık Korkma; evvel zaman insanları, nice güzellikler, bahçeler, ıhlamur ve sakız ağaçları, yosun kokusu, yakamozlar, baygın şarkılar, yanık tangolar, sevgi, hoşgörü, sevinç ve sessizlik eşliğinde, büyük coşkularla gelişen bir aşkın romanı. Öyle bir aşk ki; anne sevgisini, dost sıcaklığını, öğretmen sabrını dokuyarak sunuyor. Sonuçta; tüm bu özelliklerine özgün bir anlatımda eklenince, Türk edebiyatının vazgeçilmezlerinden biri olarak duruyor karşımızda Korkma İnsancık Korkma.

Peyami Safa'ya ilk edebî şöhretini kazandıran Sözde Kızlar romanı; Anadolu'nun muhtelif bölgelerinin İtilaf Devletlerince işgal edildiği Mütareke döneminin bunalımlı günlerinde, Yunan saldırıları sırasında kaybolan babasını aramak amacıyla İstanbul'a gelen Mebrure adlı bir genç kızın İstanbul sosyetesinin savaştan bile yıkıcı, yozlaşmış hayatlarına girmesiyle başlar. Bir yanda yalnızlığın çaresizliği, diğer yanda içerisinde kalınan muhitin kendisine tesir etmeye çalışan ahlakî çöküntüsüyle verilen mücadelede; sözde kızların, bir uçurumdan diğerine yuvarlanan hayatlarına şahitlik etmekteyiz.

Tolstoy’un 1859 yılında Russki Vestnik gazetesinde tefrika edilen romanı Aile Mutluluğu, Rus aristokrasisi çevresinde geçen bir aşk hikâyesini anlatmaktadır. Roman, 17 yaşındaki genç bir kız olan Mashechka’nın kendisinden neredeyse yirmi yıl yaşlı bir aile dostu olan 36 yaşındaki Sergey Mikhaylych’e olan aşkı ve inişli çıkışlı ilişkisi üzerinedir. Romanın ilhamının Tolstoy’un Valeria Arseneva isimli bir genç kızla yaşadığı ilişki olduğu bilinmektedir. Eser her ne kadar Tolstoy tarafından zayıf bulunsa ve yayımlanması istenmese de dostları ve yayıncısının ısrarıyla neşredilmişti.

Halikarnas Balıkçısı, Mavi Sürgün için demişti ki: "Karakolda ona, İstiklal Mahkemesi'ne gideceksin denir. Niçin İstiklal Mahkemesi'ne gittiğini bilmez. İki jandarma ile, kelepçeli olarak İstiklal Mahkemesi'ne sürüklenir. Mahkemenin bulduğu bir suç vardır. Sonunda cezasının idam olacağı anlaşılır. Sabırlık ve tarlakuşu eller, göğüste kavuşturulmuş, idamı bekler. Sürgün edileceksin, denilir. Sürgün yeri Bodrum, bir muammadır, bir karanlıktır. Ama işte apansız karanlık kalmaz. Bu Mavi Sürgün yazısı, bu işin nasıl olduğunu anlatacaktır."

Geleneksel roman anlayışını yıkarak dünya edebiyatının en sıra dışı yazarlarından biri olan Virginia Woolf, Dalgalar'la şiir ve düzyazıyı benzersiz bir şekilde bir araya getiriyor ve bilinç akışı tekniğinin en önemli eserlerinden birini ortaya koyuyor. Dalgalar'da, üç erkek ve üç kadının çocukluklarından yaşlılık dönemlerine kadar tüm hayatları bilinç akışı tekniğiyle anlatılıyor. Dış dünyaya ise sadece karakterlerinin onu algılayışları üzerinden yer veriliyor. Woolf, ortak bir yazgıyla yer yer birbirinden uzaklaşan ama sıklıkla kesişen hayatları anlatıyor.

Jack London'ın kendini anlattığı Martin Eden'in yayınlandığı yıllarda, London zaten çok ünlü bir yazardı. London farklı sınıflar arasındaki zihniyet ve değer farklarını gözlerimizin önüne sererken, statü ve parasal gücün Amerikan toplumundaki önemine işaret eder. Yazdıklarını zaten yaşamıştır yazar. Martin eğitimsiz genç bir işçiden, başarılı ve rafine bir yazara dönüşür. Hedefine ulaştığında ise motivasyonunu ve heyecanını çoktan yitirmiş, trajik bir sona doğru sürüklenmektedir artık.

Aksaray’ın mütevazı bir sokağında daracık bir oda... Gençliğinde oldukça güzel olduğu her halinden belli olan yaşlı bir kadın küçük ama temiz ve derli toplu olan bu odada bir köşeye çekilmiş elindeki nakışı işliyordu. Zihnini meşgul edenbin bir düşünce, yüzünde zaman zaman keder ve endişe ifadelerine yol açıyordu. Yaşlı insanlar geride bıraktıkları gençliklerinin mutlu günleri hatırlarına geldiği zaman böyle mahzunlaşırlar. O güzel günlerin bir daha yaşanamayacağını ve geriye dönüşün mümkün olmadığını düşünmek, yaşanmış acıların hatıra gelmesinden daha fazla acı verir onlara.

Hayaller, düş kırıklıkları, kırgınlıklar ve gençlik aşkları... Louisa May Alcott'ın, kendi hayatından yola çıkarak 1867'de yazdığı bu roman, pek çok dilde hâlâ çok satan klasikler listesinde.

Emily Bronte'nin 1847'de yayımlanan ilk ve tek romanı Uğultulu Tepeler, Romantizm okulunun kutsal kitabı, zirvesi kabul edilir. Kimi uzmanlara göre, İngiliz dilinde yazılan en sağlam roman olan kitapta öykü, Uğultulu Tepeler'deki evi ziyaret eden Lockwood ile Earnshaw ailesinin kâhya kadını Bayan Dean'ın ağzından aktarılır. Bir dizi geri dönüş ve zaman sıçramalarıyla Heathcliff'in çok genç ölen büyük aşkı Catherine'e hastalıklı bir tutkuyla duyduğu aşk, Heathcliff'in kendisini yaşamdan soyutlaması, aksi ve huysuz bir adam olarak korumasıyla gizlenmeye çalışılır.

Kitap zamanın modasına uygun şekilde ilk olarak bölümler halinde Servet-i Fünun dergisinde yayınlandı. 1900’lü yıllar Türk Edebiyatı’nın tüm özelliklerini taşıyan romanın konusu ilk bakışta oldukça tanıdık geliyor; yasak aşk! Ancak yazar konuyu sadece yüzeysel bir toplumcu ahlak olarak ele almaz, yaşananları oldukça değerli kılar, karakterlerin iç dünyalarına dalar. Naif İstanbul betimlemeleri zamanın ruhunu yansıtır. Kendinizi karakterlerin yerine koyar kâh mutlu olur, kâh ağlarsınız. Dedik ya konu çok tanıdık. Hem çok eski hem de çok güncel.

İki Alamut fedaisi Rıza ile Talon yaklaşan adamların önünde savunma pozisyonuna geçtiler. İki fedai için bu nefes almak kadar doğaldı. Onlar bıçakla öldürmek için eğitilmişlerdi. Vurmayı bekleyen, uzun pençeli iki ölümcül kedi gibiydiler. Rıza bir yılan gibi hamle yapıp çekildi ve adamlardan biri yerdeydi… Talon göğsüne nişan alarak savrulan bıçağı kolayca engelledi. Sonra bıçağını adamın göğüs kemiğinin altına sapladı. İç organlarını kanlı elleriyle tutarak acı içinde inliyordu. Tuniği ve pantolonu kan ve idrar içindeydi.

Balıkçılar, sünger avcıları, dalgıçlar, gemiciler... Halikarnas Balıkçısı'nın hikâye ve romanlarıyla gelen bu tipler, sadece edebiyata ilk kez geldikleri için ilginç değillerdir. Balıkçı, denize bağlı olarak, güzelliği, özgürlüğü, başkaldırıyı, insanoğlunun geçmişteki ve gelecekteki arayışlarını, kayıplarını, bunalımlarını, korkularını, ışığı kırar gibi kendiliğinden alabildiğine etkin bir anlatımla ortaya koyarak, çağdaş insancıl bakışla eski uygarlıklar arasındaki bağları göstermiştir.

"Şems! Ey seyyarelerin en tekinsizi! Çarpacak bir beni mi buldun? İyi ki beni buldun. Hoş âmedî! Hoş âmedî! Seni arıyordum Şems! Ama dağıla dağıla. Seni bekliyordum Şems! Ama savrula savrula... Allahım beni Şems ile yarala! Öyle yarala ki akan gözyaşlarım cehennemi söndürsün. Ağlamaktan kör olup görmesem de cennetini. Sen varsın ya! Şems, Kimyanın yüzüne doğru eğilirken, pencereden bir ışık huzmesi süzüldü odaya. Oda göz kamaştıracak bir şekilde ışıkla dolmuştu.